คุณรู้ว่าความรู้สึกนั้นคืออะไร: วันสุดท้ายจบลง คุณหลุดพ้นจากโต๊ะของคุณหรือหลังจากการประชุมที่ยากลำบาก และแทนที่จะรู้สึกโล่งใจ คุณกลับรู้สึกแย่ลง ไหล่ของคุณติดกับหูของคุณแน่นขนาดนั้น คางของคุณเจ็บ คอของคุณรู้สึกเหมือนอยู่ในอุปกรณ์คีบ ส่วนเอวส่วนล่างของคุณกำลังร้องไห้ นี่ไม่ใช่ความเกียจคร่านหรือความอ่อนแอ—นี่คือสิ่งที่เราเรียกว่าความเหนื่อยหลังความเครียด และมันเป็นเรื่องจริงเท่ากับเงื่อนไขทางกายภาพใดๆ
เมื่อคุณอยู่ภายใต้ความเครียด ระบบประสาทของคุณจะเปิดใช้งานการตอบสนองการต่อสู้หรือการหลบหนี ฮอร์โมนความเครียดไหลบ่าหากระบบของคุณ กล้ามเนื้อของคุณจะเย็นชาตามการป้องกัน—โดยเฉพาะที่ไหล่ คอ คาง และส่วนเอวส่วนล่าง นี่คือการเขียนโปรแกรมการอยู่รอดแบบโบราณ และมันทำงานได้ยอดเยี่ยมเมื่อคุณหลบหนีจากอันตราย แต่ความเครียดสมัยใหม่? กำหนดเวลาที่ใกล้จะถึง อีเมลที่ยากลำบาก การโต้แย้งที่จะไม่ปล่อยให้ความคิดของคุณไป พวกเขาจะเปิดใช้งานการตอบสนองเดียวกัน ยกเว้นว่าไม่มีที่ไหนที่จะวิ่ง ไม่มีทางออกทางกายภาพสำหรับความตึงเครียดของกล้ามเนื้อนั้นเพื่อให้ปลดปล่อย
ดังนั้นกล้ามเนื้อของคุณจึงยังคงทำการหดตัว พวกเขาจะยังคงปกป้อง พวกเขาสะสมของเสีย ในช่วงหลายชั่วโมง สิ่งนี้สร้างความเหนื่อยทางกายภาพที่การนอนหลับเพียงอย่างเดียวจะไม่สามารถแก้ไขได้ ตามตาเย็น ความเครียดได้ผ่านไป แต่ร่างกายของคุณยังคงหลังคำสั่ง—เหมือนนักวิ่งที่ตัวอักษรหยุดอยู่กลางสปรินต์ นั่นคือความเหนื่อย
นี่คือส่วนที่โหดร้าย: ทันทีที่ความเครียดลดลง ร่างกายของคุณไม่ได้ผ่อนคลายทันที่ แทนที่จะเป็นเช่นนั้น มันมักจะรู้สึกแย่ลง นั่นเป็นเพราะตอนนี้ โดยไม่มีผลการปกปิดของ adrenaline คุณจึงรู้สึกความตึงเครียดที่สะสม ระบบประสาทของคุณก็อยู่ในพื้นที่ขอบเขตที่แปลกประหลาด—ยังคงเปิดใช้งานบางส่วน ตอนนี้ไม่มีวัตถุประสงค์ คุณรู้สึกเหนื่อยและไม่สามารถพักผ่อนได้อย่างเต็มที่
หากคุณผลักไปข้างหน้าโดยไม่แก้ไข—เลื่อนบนโทรศัพท์ของคุณ นั่งตัวเหี้ยมบนโซฟา—ความตึงเครียดจะตั้งค่าลึกขึ้น กล้ามเนื้อของคุณจะเริ่มปกป้องความไม่สบายใจที่พวกเขากำลังรู้สึก สร้างเลเยอร์รองของความตึงเครียด ตามเวลาก่อนนอน คุณจะตึง การนอนหลับของคุณจะตื้น และคุณตื่นขึ้นมาในระหว่างดำเนินการ
กุญแจสำคัญคือการฟื้นตัวที่ใช้งานได้ซึ่งส่งสัญญาณความปลอดภัยไปยังระบบประสาทของคุณ การเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวลช่วย—การเดินสั้น การยืดเบาๆ—เพราะมันบอกกล้ามเนื้อของคุณว่าพวกเขาไม่ได้อยู่ภายใต้ความคุกคามอีกต่อไป การหายใจช้า ๆ ใช้ได้ ความอบอุ่นใช้ได้ แต่สิ่งที่ใช้ได้มากที่สุดคือการสัมผัสที่มีทักษะ: การนวดที่ไม่รุนแรง (ซึ่งอาจรู้สึกเหมือนอีกหนึ่งความคุกคาม) แต่เป็นการสื่อสาร นักบำบัดที่ได้รับการฝึกอบรมในการปลดปล่อยความตึงเครียดสามารถช่วยให้ระบบประสาทของคุณลดลงและกล้ามเนื้อของคุณปล่อยไปได้ด้วยวิธีที่การดูแลตนเองเพียงอย่างเดียวไม่สามารถทำได้
เป้าหมายไม่ใช่การผลักดันให้ผ่านความตึงเครียด มันคือการสร้างสภาพแวดล้อมที่ร่างกายของคุณรู้สึกปลอดภัยพอที่จะปล่อยมันไป นั่นคือเมื่อการฟื้นตัวจริง ๆ เกิดขึ้น
หากคุณเพิ่งผ่านวันแบบนั้น นั่นคือสิ่งที่เซッชันกับนักบำบัดชายของเรา MDS Bangkok ได้รับการออกแบบมา—ไม่ใช่ความผ่อนคลายแบบบังคับ แต่การรีเซ็ตระบบประสาทที่แท้จริง ร่างกายของคุณกำลังรอที่จะปล่อยไป บางครั้งมันแค่ต้องการสัญญาณอนุญาตและมือที่มีทักษะเพื่อช่วยให้มันเกิดขึ้น
แชร์ข่าวนี้